Om deze krachten op de paardenrug te kunnen beoordelen lieten ze een ervaren ruiter op tien verschillende, gezonde paarden rijden. Daarvoor moest hij in draf doorzitten, in draf licht rijden, en de tweepunts spring positie innemen. De ruiter moest elke houding twintig seconden vasthouden.

Dr. Christian Peham, hoofd van de Movement Science Group: “Bij dit onderzoek wilden we weten welke zitpositie de meest stabiele is voor de ruiter, en welke de minste last veroorzaakt bij het paard." Voor elke zitpositie werd de ruiter-stabiliteit gemeten door middel van de bepaling van de beweging van het middelpunt van de druk. Het zogenaamde COP, oftewel Center of Pressure. Gemeten werd langs de X-as, dus van links naar rechts, en van de Y-as, oftewel van boven naar beneden. De onderzoekers gebruikten een zogenaamde ‘statistische berekening' om de hoogste en laagste stabiliteitspunten in de drie verschillende zitposities te bepalen. Het bleek dat doorzitten het zwaarste was voor het paard, gevolgd door het licht rijden en de tweepunts springpositie. In deze laatste houding bleek de rug van de ruiter het meest stabiel, waardoor er de minste druk op de rug van het paard werd overgebracht. In alle drie de posities bleek de beweging op de Y-as (op en neer) verantwoordelijk voor de verschillen in druk. De links/rechts beweging van de ruiter bleek totaal geen effect op de paardenrug te hebben.

Prof Hillary M. Clayton van Michigan State University kan wel verklaren waarom de springpositie de minste druk op de paardenrug uitoefent: “Dat komt omdat in deze houding de gewrichten in de benen van de ruiter, en dan met name de knie en iets minder de heup en enkel, fungeren als schokdempers. Het lichaam van de ruiter veert op en neer, maar de gewrichten van de ruiter vangen die bewegingen op zodat de rug van de ruiter in dezelfde positie blijft ten opzichte van het paard, dat onder hem op en neer beweegt."

Het dempende effect van de ruiter voorkomt grote schommelingen in de krachten die op de rug van het paard worden uitgeoefend, zeker in vergelijking met het doorzitten waarbij het lichaam van de ruiter voortdurend botst met dat van het paard. Vooral jonge paarden en paarden die herstellen van rugproblemen is een combinatie van de springhouding en lichtrijden de beste manier om mee te trainen zonder dat de rug van het paard te veel hinder ondervindt.