Eerst hadden we een hond, een Dalmatiner, Daar hoorde een paard bij en dat werd onze driekwart Arabier Gussy. Ik heb nooit kunnen ontdekken welk kwart van hem nu niet-Arabier was, dat bleek goed verstopt te zijn bij de geboorte. Hond en paard gingen niet goed samen in die zin dat de hond jong en het paard springerig was. De hond wenste altijd achter een konijnenspoor, een compleet maïsveld of iets dergelijks aan te rennen en als je hem aan de lijn hield ging hij links van de boom waar Arabier en echtgenote rechts gingen. Op mijn verzoek kwam er een Whippet bij, mooie renhond, slank, snel, prachtig. Dat hield het paard dan weer niet bij. De derde hond was een vuilnisbakkenmixje met drie en een halve poot. Dat schoot ook niet op, behalve dan in het rennen van kleine cirkeltjes. Inmiddels waren er wat meer paarden gekomen en heel wat vrienden ook met paarden. We keken eens om ons heen en ontdekten dat een heleboel paardenliefhebbers met leren laarzen een of meer Jack Russell’s onderhielden. Nu weet ik niet of de lezers die kleine, schattige hondjes kennen, maar het zijn luid keffende, doldraaiende, vraatzuchtige, anti-kip fanatiekelingen die nooit stil zitten. Niks voor mij dus. Een whippetkop op je knie terwijl je in de tuin zit met een goed boek en een sterke bak leut is voor mij ideaal. Exit Jack Russel. Veel Engelse en Franse jachthonden zie je tot mijn verbazing niet, ook Labradors en Golden Retrievers mee langs een paard zijn zeldzaam. Ze liggen wel in de weg in stallen, vreten hopen stront op en graven heftig kuilen, ja - dat wel. Grote honden zie je nog wel eens maar die gaan dan weer onder het mom van erfbewaking. Wij hebben na het op hoge leeftijd komen en helaas sterven van ons dynamische drietal eerst weer een Whippet genomen. Helaas is de enige wind van deze windhond wat er aan de achterkant uitkomt, want voor de rest is hij niet vooruit te branden. Terwijl ik weer aan het piekeren was over de juiste hond bij het juiste paard, kwam mijn echtgenote ineens met een Poedel aanzetten. Goed gelezen: een Poedel. Welke vent wil er nu met een Poedel gezien worden? Ik dus inmiddels. Het beestje is nu vier maanden oud, wordt 60 cm hoog, is abrikoosbruin, stikt van de energie, luistert goed, keft niet, bijt niet, is altijd blij. Over een paar maanden mag ze voor het eerst mee op een klein ritje, ik verheug me er nu al op.